Hooikoorts

Door Ramon Kool

Ramon Kool
V
erslagen stond hij tegen de muur. Een vrouw kwam langs en zag hem staan. "Gaat alles goed?", vroeg ze aardig. "Nied egd", zei de man, "iwk pwobeew al uwen weg de khoomen". "Hoezo dat", vroeg de vrouw verbaasd. "Nwou", zei de man en deed voorzichtig een stap naar voren. Op dat moment hief hij zijn hoofd en kwam er met een daverende knal een onmenselijke nies tevoorschijn, waarna de man met brute kracht weer tegen de muur aan werd gegooid. "Dwaawom dus", zei de man.

Nou wil ik best beloven dat ik niet gelijk een lynchpartij ga opzetten als ik het antwoord krijg, maar ik vraag me echt af wie er nou zo grappig was om hooikoorts uit te vinden. Ik wist dat het bestond. Ik wist dat het irritant was, maar toen ik de 25 gepasseerd was dacht ik dat ik redelijk veilig was voor deze groene dood. Ik bedoel, als ik allergi├źn zou hebben, prima, ik kan daarmee leven, maar dat ze zich pas op je 27ste ontwikkelen, dat vind ik gewoonweg cru. Dat de EU daar nog niks tegen gedaan heeft is een raadsel. Dus zie daar mijn na├»viteit,... loop ik een paar jaar geleden nietsvermoedend door de stad (De stad! De ironie! Het lef!) moet ik niezen. Kan gebeuren. Niks op tegen. Maar toen weer, toen weer. En sindsdien sta ik in de top 20 van snotproducenten van Nederland. Er is ook niet tegenaan te niezen. Zakdoekjes? Laat me niet lachen. Ik kan in een goede bui een complete geluidswal doormidden niezen, denk je nou echt dat wat katoen of papier dat tegen kan houden? Dertig ton Kevlar en twee vrachtauto's vol verstevigde emmers zou realistischer zijn.

Maar gelukkig hebben ze er wat tegen. Pilletjes. Allerlei vage, mooie pilletjes met namen die de eerste ronde van Tien voor Taal niet zouden hebben overleefd. De voorwaarden bij de productie van deze pillen is dat ze minimaal benoemd moeten worden met acht lettergrepen. Medeklinkers zijn optioneel. Maar de natuur zou de natuur niet zijn als ze niks tegen dit soort tegenwerkingen zou bedenken, dus zie daar, de houdbaarheid van de pillen. Ik doel nu niet op de tijd dat de pillen te consumeren zijn, nadat ze uit het potje worden gepulkt, nee, ik doel op de houdbaarheid van de werking. Zo schijnt het te zijn dat je elke twee jaar van merk moet veranderen, omdat de pillen dan niet meer werken. Ik ga nu mijn tweede jaar met pillen in, dus ik kijk er naar uit. Maar goed, liever pillen dan een marathon in je neus. Een marathon is misschien wat overdreven, want de 42 kilometer haalt het niet, maar dat er gelopen wordt is een feit. En niet zo zachtjes ook! Mijn neus huisvest een rivier met een stevige tred. Je kan er in proppen wat je wil, tot hele wc-rollen aan toe, maar het helpt niet. Daarnaast zou ik sowieso de inhoud elke 2 minuten met jaloersmakende snelheid weer naar buiten niezen. Voor de mensen die dit nog niet gedetailleerd genoeg vinden, ik nies hard. Ik schijn zowaar het blaffen van een hond met ziekelijke precisie na te bootsen. Ik heb ermee leren leven. Anderen hebben hier meer moeite mee. Maar goed, het is maar even. De pollen dalen vanzelf wel weer, en zo niet, dan sla ik ze zonder twijfel zelf neer. Ik zie me al staan met die hamer,...