Oranje!

Door Ramon Kool

Ramon Kool
O
nzorgvuldig liep zij verder. Haar neus ophalend voor het gross van de tegemoet komende massa. Zij stond er duidelijk boven. Zij was anders dan de rest, beter. Ze had lange blonde haren, een glimlach van ten minste 500 euro per uur en haar grootste troef was nog duidelijker aanwezig. Zij was oranje.

Wat is dat toch met mensen en "een kleurtje?". In de zomer zie je ze al liggen, zij aan zij, op het strand, bakkend in het zand. Het broeikaseffect wordt optimaal benut en bij een verandering van de stand van de zon verplaatsen de strandstoelen zich een voor een. De Engelse hebben hier een mooie uitdrukking voor: "like clockwork". De menselijke grill wordt dag in dag uit opnieuw uitgerold. zij aan zij, op het strand, bakkend in het zand. Na verloop van tijd zie je de eerste trotse slachtoffers al. De gebruinde laag inmiddels vastgeroest op de huid. Mocht je ooit uitgedaagd worden de huid te betasten en je maakt per ongeluk de verkeerde keuze, resulterend in het daadwerkelijk aan moeten raken van de huid, dan zou het Sahara-esque voelen. Want zo ziet het er ook uit. Een algehele droogte waar geen vochtinbrengde crème tegen bestand is. Maar trots! Trots! Het straalt van de gezichten. Want zij is het gelukt. Zij zijn geslaagd. Zij hebben de proef doorstaan. De metamorfose is compleet. De mooie originele zachte huid heeft plaatsgemaakt voor een krokante laag.

Maar terug in eigen land begint de aftakeling snel. De krokante laag legt het af tegen het gure weer waar wij in Nederland mee te kampen hebben. Vellen brokkelen als oude kaas van de lichamen van de trotse zonaanbidders. Wat te doen? Het antwoord is even simpel als desastreus. Bijbruinen. Hiervoor hebben de heren en mevrouwen wetenschappers de zonnebank uitgevonden. De enige bank die de kredietcrisis volkomen negeert. Rijen vol voormalig trotse ozonomzeilers vormen zich bij de ingang van deze zonsuplementaanbieders. Maar er is nog een andere oplossing. En deze oplossing is makkelijk. Erg makkelijk. Deze oplossing is namelijk te koop in een potje. Een subtiel potje met daarop illustraties van zonnen en sinaasappels. De associatie gaat volkomen verloren aan de doelgroep die naast de kleur ook nog tevergeefs een perzikhuid ambieert. De bijsluiter voorspelt een mooie, egaal bruine huid. De werkelijkheid is anders. De werkelijkheid is oranje. En niet zo'n beetje ook. Bij het aanschouwen van deze moderne zondoelgroep verwacht men een luidkeels "Laat de leeuw niet in zijn hemdje staan", ondanks dat de kledingvoorschriften blijkbaar duidelijk een iets te kleine bikini (optioneel) met mismatchend broekje voorschrijven. Maar er komt geen voetbal aan te pas. Dag in dag uit, lopen deze mensen te smeren, met als resultaat de meest "natuurlijke" oranje tint die er bestaat. De kenners onder ons hebben al lang ontdekt dat de mens, in alle vormen die zij rijk is, geen oranje tint in het assortiment heeft. En dat is jammer, want ze doen zo hun best. Dus ik stel voor om deze mensen toch aan te moedigen. Bij een volgende ontmoeting met onze oranjegekleurde medemens stel ik dan ook een luidkeels spreekkoor voor. Wilhelmus zou trots zijn.