Natuurlijk goed

Door Ramon Kool

Ramon Kool
H
ij wist alles. Althans, hij dacht dat hij alles wist en dat maakte hij dan ook graag aan anderen duidelijk. "De zon? Die bestaat niet, dat is iets wat de overheid je wijs wil maken! Waarom? Daarom! Hoe ik dat weet? Dat heb ik gehoord,... dus dan is het waar".

Gesprekken vind ik leuk. De woorden die heen en weer worden geslingerd, af en toe zelfs in een volgorde, waardoor je zou kunnen spreken van zinnen. Ik kan er erg van genieten. Het mooiste vind ik discussies, helemaal als je gesprekspartner je oprecht ergens van wil overtuigen. Zo iemand die niks liever wil dan dat jij het helemaal als hem of haar ziet. En dan komt verreweg het leukste element van zulke gesprekken om de hoek kijken. Feiten. Althans, zaken die door zo'n gesprekspartner als feiten worden gebruikt. "Mijn vriend Tobias werkt bij een slager en zegt dat al het vlees eigenlijk alleen van koeien komt". Tja. Wat moet ik daar mee. Ik wil wel reageren met "Maar kipfilets dan?", maar ik weet dat de reactie dan zal zijn: "Ja, die ook! Maf he!". Ik vraag me af wat die Tobias dan weet wat voor de rest van de mensheid dan verborgen wordt. Hoezo zijn dit feiten? Wat zijn de feiten dan precies? Ik geloof wel dat Tobias een vriend van mijn gesprekspartner is,... dat kan een feit zijn. Dat hij bij een slager werkt wil ik ook wel geloven,... maar daarna wordt een grote mistige zooi van onwerkelijke opmerkingen. Maar gelijk vraag ik mij af wat die Tobias heeft moeten doen om mijn gesprekspartner te overtuigen van zijn vleesmysterie. Het allermooiste voorbeeld van dit soort feitenkennis is het fenomeen "natuurlijk". Ik eet zelf vrij gezond. Eet veel biologische producten en ja, dit wordt ook "natuurlijk" genoemd. Maar hoe verder deze term gerekt wordt, hoe meer moeite ik er mee heb. Want waarom eet ik natuurlijk, biologische producten? Omdat het lekkerder smaakt, het is beter voor het milieu, minder bestrijdingsstoffen, geen overdaad aan chemische stoffen, etc. Voor mij zijn dit dingen waar ik tevreden over kan zijn, maar niet omdat het per sé "natuurlijk" is. Tuurlijk, het heeft er ook mee te maken dat ik niet al te veel uit mijn hoofd wil leren; dat als iemand mij vraagt hoe de yoghurt smaak, dat ik niet hoef na te gaan welke E-nummers ik in deze yoghurt het lekkerst vindt. Maar mensen trekken het "natuurlijk" te ver. Zalfjes die je "gewoon kan gebruiken, want het is natuurlijk",... ik vind het een rare gedachtegang. Brandnetels smeer ik ook niet op mijn voorhoofd omdat het "natuurlijk" is. Het lijkt wel alsof mensen denken dat "natuurlijk" per definitie gezond is. Als het "natuurlijk" is, dan is er niks mis mee en kun je het zo vaak en zo veel gebruiken als je wil. Maar goed, je kan je ook dooddrinken aan enkel water. Wiet is ook "natuurlijk". Ik rook niet, maar ik ken maar weinig mensen die zeggen dat je mag blowen zo veel je wil, want het is "natuurlijk". Pure cocaïne is ook "natuurlijk", dan komt gewoon van plantjes. Dus daar is ook niks mis mee? Mag ik daar ook zo veel van gebruiken als ik wil omdat het "natuurlijk" is?

Kijk! Zie je dat? Daar vliegt het argument van "natuurlijk" met belachelijke snelheid de deur uit,..."Wat is er meneer de agent? Die zak met coke hier naast me? Oh, daar is niks mis mee hoor,... dat is puur natuur,..."