Waarheen waarvoor

Door Ramon Kool

Ramon Kool
W
aar gaat het heen met de wereld? Vooralsnog nergens, want als we niet weten waar we met die wereld van ons in het heelal hangen, dan kunnen we al helemaal niet weten waar we heen gaan. Of de gehele mensheid houdt het angstvallig voor mij verborgen en speel ik de hoofdrol in mijn eigen Truman Show. De vraag is dan echter wel, waarom het dan The Truman Show heet als ik niet eens een Truman ken, laat staan ben, maar aan de andere kant, misschien is dat simpelweg wat te ver gezocht. Waar was ik? Oja, dat was het hem juist, dat kunnen we niet weten. We weten gewoonweg niet waar we zijn, laat staan waar we heengaan. En gaan we wel ergens naar toe? We zijn altijd onderweg, maar als je er over nadenkt is het nadeel van reizen dat je tijdens het reizen nergens naar toe kan gaan. Het voordeel is weer dat je nooit nergens kan zijn en geef toe, dat geeft een heel veilig gevoel, maar zijn we dan wel echt onderweg? Ik ben regelmatig niet onderweg, maar zou dat astrologisch dus wel zijn, frustrerend! Want wie heeft gelijk? Ik of de kosmos? Okay, de kosmos heeft meer ervaring, maar wie kent mij beter dan ikzelf?

De kosmos en ik hebben al jaren een haat/liefde verhouding. En dan niet zoals in een film, waarbij de kosmos van mij houdt en ik de kosmos haat, om uiteindelijk in het bijzijn van complete families ineens in te zien dat alles op een miscommunicatie was berust en het neefje eigenlijk helemaal geen neefje was en dat Robin eigenlijk een vrouw was. Om uiteindelijk in een spontaan huwelijk uit te barsten, waarbij de conciërges van beide scholen (er zijn altijd scholen) zich enorm tot elkaar aangetrokken voelen en saampjes het hazenpad kiezen in de gejatte auto die gebruikt werd voor de achtervolgingsscène, maar eigenlijk helemaal niet gejat blijkt te zijn, om dat deze auto, volkomen onbewust, ook onderdeel was van de erfenis. Niet zo dus. Het betreft hier een traditionele maar platonische haat/liefde verhouding. Verhouding is misschien ook wat overdreven, mijn meisje weet er gewoon van. Ik doe ook niet mijn best het geheim te houden. Sterker nog, deze verhouding bestond al sinds mijn geboorte, dus om nu nog te claimen dat het onethisch is, vind ik wat ver gaan. Maar die haat/liefde verhouding uit zich dus voornamelijk in dingen waarvan ik zoiets heb, dat had niet gehoeven. Zaken als het kwijtraken van mijn portemonnee op een moment waarop het écht niet uitkomt, maar wel blij zijn dat zowel ik, als mijn portemonnee beschikken over een fysieke vorm, waardoor ik wel op een ander tijdstip, in staat ben om de portemonnee op te pakken.

Persoonlijk denk ik niet dat de kosmos en ik ooit op een perfect symmetrische manier met elkaar zullen samenleven. Maar als ik heel eerlijk ben, vind ik dat niet zo erg. Wat ik dan wel weer erg vind, is dat de kosmos, met al haar wijsheid, dit waarschijnlijk al lang wist.