Grond, zand en aarde

Door Ramon Kool

Ramon Kool
I
k wist het zeker, die boom kwam recht op me af, hij had wieltjes en een bestuurder en alles, die boom kwam op me af! Geflankt door een collectie Petunia's en Hyacinten. Toen hij me bijna zou raken stopte hij, en vloog de bestuurder er achter vandaan, dwars de winkel door,... weg. De boom stond stil.

Het is weer zo ver. Het heeft even geduurd, maar het wordt warmer. De zomer wordt hardhandig uit de klei getrokken. De bloemen gaan bloeien, de vogels fluiten en de mensen beginnen weer te klagen dat met die briesjes het toch wel frisjes is in enkel een T-shirtje. De zomer, ze is er bijna! En met lekker weer worden er weer activiteiten afgestoft die maandenlang op figuurlijke zolders hebben gelegen. Zo is daar het "terrasje pakken", waarbij er de afgelopen maanden niet eens sprake is geweest van ├╝berhaupt een terrasje, worden ze in de zomer fanatiek gepakt. Maar ook het woord tuin wordt ineens weer gebruikt in dagelijkse gespekken. Maar als (kers)verse huiseigenaar was er bij mij thuis nog niet echt sprake van een tuin. Wel van een bouwput, niet van een tuin. De vorige eigenaren hadden namelijk een vijver met daarnaast het halve wereldoverschot aan grind. Wij wilde noch vijver, noch grind. Nu blijkt het leegmaken van een vijver al niet echt makkelijk, maar wat allemaal uit zo'n vijver komt is ook opmerkelijk te noemen, waardoor ik nu oprecht durf te stellen dat vijvers voor 40% bestaan uit hout, 50% uit groene kleiblokken, bij tuincentra schijnbaar bekend onder de naam tuinplanten, en slechts 10% is water. Maar na een tijdlang zorgvuldig alle meuk te hebben afgevoerd, bestond onze bouwput uit een daadwerkelijke put, wat eerder herkend zal worden als "wat voor gat is dat?" en wat houten planken die overal in de tuin werden gevonden. Dus wat te doen? Opvullen. Gelukkig kende we via via iemand die juist een vijver aan het graven was en zand over had,... hoe handig! Nadat het gat eenmaal was opgevuld ging ik een nieuwe fase van mijn leven in. De "ik ga vrijwillig naar een tuincentrum" fase.

Ik heb veel geleerd in het tuincentrum. Zo was ik al eerder bekend met het feit dat mensen met winkelwagentjes graag diezelfde winkelwagentjes zo onhandig en obstructief mogelijk willen plaatsen in een ruimte. In het tuincentrum hebben ze hele grote wagentjes, vanwege de grote hoeveelheid meuk die je kan kopen, maar daar heb ik dus geleerd, hoe groter de wagen, hoe groter de kans dat mensen hem in het midden van een gangpad zetten,... en vervolgens weglopen. Als een heuse beverkolonie plaatsen mensen winkelwagens in het gangpad, om uiteindelijk een dam te bouwen van, in mijn beleving, zeker vier winkelwagentjes hoog. Maar die hoogtebeleving kan ook hebben gelegen aan het feit dat mensen serieus complete bomen op hun wagentjes zetten. De daadwerkelijke reden voor dit bevergedrag is mij nog niet bekend, maar ik heb gehoord dat TNO er mee bezig is. Nog iets wat ik heb geleerd, zand is niet altijd zand. Na de laag "via via zand", moest er ook een laag goed zand op de tuin komen. Maar zand was niet goed genoeg, het moest grond zijn. Niet alleen vanwege het gras wat er op komt te liggen, maar ook omdat het via via zand, naast zand ook bestond uit een oude badkamer. En met een hark krijg je slechts een gedeelte badkamer uit het zand, niet alles. Maar zand is dus niet altijd zand. Eenmaal in het tuincentrum stonden we voor zeker tien verschillende soorten zand, herstel, grond. Tuingrond en potgrond, die kende ik al, maar ik was helemaal niet bekend met het fenomeen rhododendrongrond, of buxusgrond, of universele grond of tuingrond Light. Dus mijn eerdere opmerkingen over de verscheidenheid in supermarkten mag ik dus gelukkig ook richten op tuincetra. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga leren de aankomende tijd.