De gaafste column ooit!

Door Ramon Kool

Ramon Kool
M
aar is dat het ook echt? We zijn nu pas bij de tweede zin en ik vraag me af of deze column, in dit stadium de titel al waar heeft gemaakt. Waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk zal deze column de titel aan het einde ook niet waar hebben gemaakt, hoe optimistisch ik ook ben. En optimistisch, dat ben ik! Ik zie zelfs niet enkel een glas halfvol, ik zie een hele serviesset, ondergedompeld in de lekkerste wijnen. Dus daar ligt het niet aan. Waar dan wel? Nergens aan. De titel is simpelweg misleidend. Ik kan dit bijvoorbeeld de gaafste column ooit vinden, hoewel ik het nu pas aan het schrijven ben, maar dat hoeven anderen niet te vinden. En bam! In één klap is de titel terecht. Maar het blijft misleidend. Maar dat is onze samenleving nu eenmaal, een aaneengeregen zooitje misleidingen. Elke reclame die je ziet loopt er al mee over. Mensen die me kennen weten dat deze frustratie bij mij heel diep zit. Maar ik kan er niks aan doen. Dagelijks zie ik nieuwe misleidingen op dat kastje, vooral bij shampoos. Geen idee waarom, maar shamppos hebben volgens mij meer dan 90% van de wetenschappelijke wereld in handen. Nu met hydraterend effect! het hydrateert dus niet echt, het is enkel het effect er van. De zin klopt gewoon niet. Maar mensen liggen in de rij om de nieuwste shampoo te kopen met een hip 18 lettergrepig ingredient. Maar is dat wel zo? Hechten mensen hier nou echt waarde aan? Wat als er nu een reclame komt van een man of vrouw, met een simpel wit flesje met de tekst "shampoo" er op,... "shampoo voor je haar", de massa moet het ook snappen. En dat die persoon het flesje voor de camera houdt en zegt: "Koop dit. Dit is goed". En dat daarmee de kous af is. Het lijkt me heerlijk. En om de verschillende merken niet gelijk failliet te laten gaan mogen ze van mij het flesje zo ver pimpen als ze willen, maar er mag niet meer op staan dan "Shampoo",... "Shampoo voor je haar",... "Shampoo voor je haar, om je haar te wassen dus". Zoiets.

Wat een heerlijke wereld zou het zijn waarbij alles gewoon simpel is, nou ja, het hoeft niet per se simpel te zijn, maar in ieder geval niet complex. Iedereen maakt alles al moeilijk genoeg. Te veel keus. Weet je hoeveel verschillende variaties stroopwafels ze hebben bij de Albert Heijn? Vier! Mensen hebben vier verschillende manieren bedacht hoe je stroop op een wafel krijgt! Met honing, caramel, met roomboter en 'gewoon'. Het sufste is nog dat de gewone ook gewoon met roomboter gemaakt is, maar dan pochen ze er niet zo mee. Begrijp me niet verkeerd, als mensen kicken op stroopwafels zonder stroop, maar met honing, dan mogen ze die maken, maar noem ze dan honingwafels! Maak het toch niet moeilijker dan het is. Wat denken ze, dat mensen een stroperige substantie zien zitten, geplet tussen twee wafels en zich hardop afvragen: "Maar dit is toch een stroopwafel? Is honing ook stroop? Aargghhh!", ik betwijfel het.

Maar goed, simpel en shampoo. Ik zie het al voor me. Grote gevulde schappen in de supermarkt, vol met allerlei gepimpte flesjes met enkel de tekst "Shampoo,... voor in je haar, om je haar mee te wassen" want meer tekst mag niet. Maar de grote shampoomerken grijpen het idee van flesjes pimpen met verscheidene armen aan. En daar gaat mijn concept dus kapot. Ze gaan datzelfde flesje natuurlijk uitbrengen in 728 verschillende variaties. En omdat extra tekst niet op de flesjes mag, staan er grote borden naast, met teksten als "Limited Edition Blue Bottle" of "Gaafste shampoo ooit",... het is ook nooit goed.