Volgens het boekje

Door Ramon Kool

Ramon Kool
1
,2,3 action! "Wat goed van je mam! Denk je dat je gaat winnen?". Cut! Wij! Denk je dat WIJ gaan winnen! "Sorry". Action! "Wat goed van je mam, denk je dat wij gaan winnen?". Cut! I love it!

Wat is het toch met Amerika en televisie? Zo preuts dat borsten niet in beeld mogen, waar woorden als fuck netjes worden weggebleept door ene Billy-John, die "bleepen" als hoofdvak had op een of andere televisie opleiding, maar wel een land dat met programma's komt als "Date my mom", waarin de dochters vooral willen dat de moeder meldt dat ze grote tieten hebben (hier hebben vrouwen borsten, in Amerika hebben ze tieten. Daar kan ik ook niks aan doen). Vooral die MTV series zijn erg. Niet zo zeer vanwege het idee, want die zijn best leuk, maar de uitvoering. Alles is tot in de puntjes gescript, alle afleveringen lijken op elkaar, alleen de personen zijn anders. Let wel, deze personen pretenderen geen acteurs te zijn. Het zijn "gewone" mensen. Ik weet niet waar het begonnen is, misschien bij Pimp my Ride, waar de personen zo ontzettend "spontaan" reageren als Xzibit aanklopt dat ik hoop dat er een goed medisch team paraat stond tijdens de repetities. Maar een andere grote kanshebber voor de oorsprong van de ├╝bergescripte series is de grote Tyra-Banks-wat-ben-ik-toch-geweldig-show, ook bekend als America's Next Top Model. Ik vraag me af of de meiden daarvoor uitgezocht worden op looks of op Tyra Banks fanatisme. En dan heb ik het nog niet eens over dat bandje dat ze elke keer afspeelt bij elke afval ronde. "I got 12 pictures in my hand, but only,...blah blah blah". Tot in de puntjes blijft dit hetzelfde. Al 526 seizoenen lang! Maar ik kom even terug op "Date my mom", want dat is de ergste. Drie dochters met moeders. Die moeders gaan op date met een gozer, die uiteindelijk met de dochter op stap gaat. Elke dochter zegt steevast: "Mam, vertel je niet van die keer dat ik een filmpje heb gemaakt met dat andere meisje en dat kopje en dat we elkaar toen helemaal onderscheten en dat opaten?", waarna de moeder dat als eerste onderwerp aansnijdt, terwijl de mannelijke kandidaat zijn shirt uittrekt om zijn lichaam te laten zien. Nee. Knap staal televisiewerk dit.

Opvallend is ook dat Nederland dit klakkeloos overneemt. Daphne Deckers heeft ook het zinnetje uit haar hoofd moeten leren "Ik heb 12 foto's in mijn hand, maar bla bla bla". (Daar heeft ze trouwens 5 weken en 13 mental coaches voor nodig gehad en ja de spelling van "bla" verschilt per taal). Maar nog erger dan dit soort gescripte dingen zijn de gescripte dingen die zogenaamd voorafgaan aan de gescripte uitzending. Iemand neemt de telefoon op en het is Dr. Phil! Wat onverwacht! Hoe spannend! En het feit dat er een cameraploeg in je huiskamer staat om te filmen dat jij de telefoon opneemt omdat Dr. Phil je belt,... och, dat negeren we maar even. Ik vraag me oprecht af wat televisiemakers denken van hun publiek. Hoe dom denken ze dat we zijn?!? Maar dan gaat ineens een lampje branden en valt mij op dat er geen enkel programma meer bestaat waar helemaal niets in verbouwd wordt (huis, tuin of persoon), maar dat dan vervolgens metamorfose noemt. Geen enkel programma meer zonder eliminatieronde kan, of zonder smsrondes. En dat er op de een of andere manier altijd ergens een kok rond loopt, in welke vorm dan ook. Zo dom zijn we dus blijkbaar echt. Die televisiemakers hebben gewoon gelijk. Ik denk dat ik mijn oude VHS banden toch maar niet weggooi en voortaan 's avonds maar gewoon weer op zet. Een rustig avondje Dinges met Frank Masmijer,...