Nederlandse logistiek

Door Ramon Kool

Ramon Kool
A
ls je vanuit Utrecht Centraal naar de Jaarbeurs loopt, kom je allereerst langs een roltrap. Aan het einde van die roltrap liggen twee stapels kranten net iets naast de band: De Metro en de Spits. Anderhalve meter verderop staan meestal twee à drie mensen, gekleed in iets wat je als uniform zou mogen betitelen, de kranten van die respectievelijke stapels uit te delen. Het succespercentage van deze actie is tamelijk laag omdat de meeste mensen die op dat moment een krant willen lezen (op de fiets, op het werk, etc. Je komt namelijk Utrecht Centraal uit,...) nog geen 2 seconden geleden van een of beide stapels een krant heeft gepakt. Als je dan vervolgens een soort van plein, naast het Beatrixtheater, oversteekt kom je voor een keuze. Links is een voetgangers oversteek plaats, rechts een fietsers oversteek plaats. Links is niet populair, sterker nog, de plaats waar massa's voetgangers zich zouden moeten verzamelen, is een oase van rust. Als je goed kijkt zie je dat op de grond al zelfs bepaalde struiksoorten beginnen te groeien aangezien vertrapping niet de natuurlijke vijand van die struiken meer is.

Rechts daarentegen is het druk. Niet een beetje druk, maar heel druk. Het is zo druk dat de kleur van het daar geplaatste verkeerslicht geen invloed meer heeft of er wordt overgestoken of niet. De daar rijdende automobilisten kijken ook wel uit. Hun Volvo kan dan wel nog zo degelijk zijn en uitgerust zijn met 45 en een halve airbag (die halve is voor het handschoenkastje), een botsing met deze massa zou zelfs de Volvo fataal kunnen zijn. Maar zo gauw een mogelijkheid zich openbaart steekt men daar massaal over. Even voor het overzicht, ik ben met de fiets, en ben dus technisch op het juiste adres op deze fietsers oversteek plaats. De voetgangers zijn dat niet, maar zijn toch in grotere getallen aanwezig. Daarnaast hebben voetgangers overal ter wereld een voorkeur voor het fenomeen "dekking"; iedereen wil koste wat het kost zo veel mogelijk ruimte dekken, spreiden die massa! Ook in de stad wordt dit fenomeen duidelijk zichtbaar, vooral in de categorie scholieren. Communicatie geschiedt toch via mobiele telefoon, dus de opstelling van een wandeling door het centrum is een mooie sierlijke brede lijn. Maar om terug te komen op het fietspad. Ik kom er met mijn fiets niet door. Nu heb ik al een aantal keer geprobeerd om, terwijl ik over wat forensen heen fietste, heel zachtjes "fietspad" te mompelen, maar ondanks dat ik door blijf fietsen, hoor ik op de achtergrond, met een mooi dopplereffect, toch steevast "Ja, maar,...".

Is dit mens eigen? Bij de trein zie je het ook, wanneer de treindeuren opengaan stormt iedereen gelijk naar binnen en de mensen die er in eerste instantie nog uit moesten, verplichten we tot een knap staaltje crowdsurfen. Het alternatief is ze verplichten door te reizen naar het nautische Den Helder. En wie wil dat nou? De kans dat je daar daadwerkelijk moet zijn is klein. Maar een oplossing voor de fietsers oversteek plaats? Verbreden is geen oplossing vanwege het "dekkingssyndroom", politie ook niet, die worden enkel gedoogd, metaaldetectors? Piept die niet, dan mag je er niet door? Degene die de oplossing heeft, mag van mij een hele week lang, zonder problemen, gebruik maken van die fietsers oversteek plaats, fiets of niet.